واکنش شیلات بوشهر به یک مصاحبه انتقادی/ این اظهارات ناشی از ناآگاهی است

  • توسط
  • مرداد ۲۵, ۱۳۹۵
  • دیدگاه غیر فعال شده است

تیتر اول : اداره کل شیلات استان بوشهر در خصوص اظهارات “ارسلان قاسمی” مدیر عامل اتحادیه آبزیان کشور با عنوان «مقصر اصلی بیماری لکه سفید سازمان دامپزشکی است/ شیلات اختیاری از خود ندارد» جوابیه ای ارسال کرد.

به گزارش تیتر اول به نقل از «خلیج فارس»؛ در جوابیه ارسالی بخش عمده اطلاعات ارائه شده از سوی مدیرعامل اتحادیه آبزیان ناشی از عدم اطلاع وی عنوان گردیده است که متن کامل آن در ادامه می خوانید:

– ماهیت اقتصادی صنعت تکثیر و پرورش میگو به نحوی است که همچون بسیاری از فعالیت های دیگر (همچنانکه مصاحبه شونده، خود بدان اذعان دارند) تولید در بخش خصوصی و تعاونی (غیردولتی) و نظارت توسط بخش دولتی (بهداشت و بیماری ها توسط سازمان دامپزشکی و مسائل فنی توسط سازمان شیلات ایران) اعمال می گردد. از این رو حتی حساسیت بر اجرای صحیح دستورالعمل ها نیز، به اعتبار سرمایه گذاری بخش غیر دولتی ، می بایست نزد بهره برداران بخش خصوصی و تشکل های منتسب به ایشان می بایست از سازمان های متولی و نظارتی بیشتر باشد.

– میگو به عنوان موجود زنده (نظیر هر موجود زنده دیگر)، در طول حیات خود مستعد آلودگی توسط انواع عوامل بیماریزا نظیر ویروس، باکتری و… است بویژه آنکه در فرآیند پرورش، به دلیل تراکم کشت، امکان شیوع آلودگی در مزارع، افزایش می یابد.

– بیماری لکه سفید ویروسی، در تمامی کشورهای صاحب صنعت تکثیر و پرورش میگو (از جنوب شرق آسیا تا آمریکای مرکزی و جنوبی)، سابقه بروز داشته و کشور ایران نیز از این قاعده مستثنی نیست. به این دلیل سازمان جهانی دامپزشکی ( OIE) از حدود ۱۰ سال پیش، رویکرد «کار در کنار بیماری» را (برخلاف ریشه کنی مورد اشاره در مصاحبه) به عنوان راهکار کاهش خسارات حاصل از این بیماری به کشورهای عضو ابلاغ و دستورالعمل های مربوطه را نیز تدوین نموده است.

– با توجه به شرایط خاص اقلیمی و آب و هوایی کشور ایران، مقایسه آن با کشورهای حوزه شرق آسیا بویژه مناطق استوایی، فاقد وجاهت و ناشی از ناآگاهی است چرا که در ایران، تولید میگوی پرورشی در اغلب مناطق و استان های مستعد، تنها به صورت یک بار در سال امکانپذیر بوده در حالیکه در مناطق یاد شده دو و حتی بعضا سه بار در سال قابلیت پرورش وجود دارد. علاوه بر این، در اغلب کشورهای حوزه شرق آسیا و آمریکای مرکزی، سطح زیر کشت پرورش میگو ، قابل قیاس با این سطح در ایران نیست. به عنوان مثال در بنگلادش، طبق آمار مؤسسه تحقیقات شیلاتی این کشور، در سال ۲۰۰۸ میزان سطح زیر کشت پرورش میگو (بدون احتساب میگوی آب شیرین) ۱۷۰ هزار هکتار و در اندونزی بر اساس آمار سازمان خواروبارجهانی (فائو) در سال ۲۰۱۰ در حدود ۶۰۰ هزار هکتار بوده است. مقایسه این آمار با سطح زیر کشت پرورش میگو در ایران (۷۰۰۰هکتار در سال ۱۳۹۵) خود، بیانگر اعتبار بیانات آقای قاسمی می باشد. ضمن اینکه کشور سریلانکا، پس از اوج تولید خود در سال ۱۹۹۸ به میزان ۶۲۰۰ تن، هرگز این میزان را در سال های بعد تجربه نکرده و در سال ۲۰۰۸، به تولیدی معادل ۲۲۲۰ تن (در حدود ده درصد تولید کشور ایران) دست یافته است.

– در خصوص پیشگیری از مشکلات ناشی ازبروز بیماری لکه سفید ویروسی در بعد نظارتی، برخلاف اظهارات ایشان، کلیه دستورالعمل های بهداشتی و فنی همچنین پروتکل های نظارتی صادره توسط نهادهای بین المللی، توسط مجامع فنی و کارشناسی داخلی بومی سازی، به روز رسانی و اصلاح گردیده و رد اظهارات ایشان در این خصوص (که انشاءالله صرفاً ناشی از عدم آگاهی است) به راحتی با ارجاع به مستندات و دستورالعمل های ابلاغ شده توسط هردو نهاد نظارتی دامپزشکی و شیلات قابل احصاء خواهد بود.

– مشخص نیست ملاک فقدان اختیار در سازمان شیلات که توسط ایشان بیان گردیده چیست؟ اگر مقصود، در زمینه کنترل بهداشت و بیماری ها باشد، بر اساس نص صریح قانون، از سال ۱۳۸۰، این وظیفه، همچون سایر زمینه های دام و طیور، به سازمان دامپزشکی محول گردید و تمکین سازمان شیلات ایران و سایر نهادهای قانونی کشور، بر خلاف تعبیر مورد استفاده آقای قاسمی، بر حسب تفکیک اختیارات و شرح وظایف مجزا بوده که طبق قانون، وظیفه شرعی و عرفی کلیه شهروندان، نهادها و سازمان های دولتی و غیردولتی در کشور است.

روابط عمومی شیلات بوشهر

قبلی «
بعدی »